Rozmiar tekstu na stronie: 100% | 150% | 200%

Metoda telefifittingu i telerehabilitacji

Rozwój technologii teleinformatycznych oraz kilkunastoletnie doświadczenie pracowników Instytutu Fizjologii i Patologii Słuchu w organizacji i prowadzeniu opieki pooperacyjnej stały się impulsem do podjęcia inicjatywy służącej rozszerzeniu działań zespołu specjalistów zaangażowanych w proces terapii. Możliwość zastosowania połączenia internetowego do zdalnego przeprowadzenia badań i konsultacji oraz do dopasowania systemu implantu umożliwia pacjentowi odbycie wizyty we współpracującym z Instytutem ośrodku, bliższym jego miejscu zamieszkania. Specjaliści z Instytutu, przy pomocy przeszkolonej kadry z ośrodka współpracującego, mogą przeprowadzić wszystkie niezbędne badania, pomiary i konsultacje, a inżynier kliniczny może przejąć kontrolę nad zdalnym komputerem i przeprogramować protezę słuchową na podstawie wyników pomiarów.

NAJWAŻNIEJSZE MOŻLIWOŚCI NOWEJ METODY TELEREHABILITACJI SŁUCHOWEJ OBEJMUJĄ:

Program rozwoju Ogólnopolskiej Sieci Ośrodków Telerehabilitacji Słuchowej

Prace badawcze nad metodami telerehabilitacji i telefittingu zostały podjęte w 2005 roku. W latach 2007 - 2008 miały miejsce pierwsze pilotażowe wdrożenia. Osiągnięte dzięki nim bardzo dobre rezultaty zaowocowały powstaniem w 2009 roku nowej inicjatywy - Ogólnopolskiej Sieci Ośrodków Telerehabilitacji Słuchowej, obejmującej docelowo 20 ośrodków położonych na terenie kraju. Projekt uzyskał wsparcie udzielone przez Norwegię poprzez dofinansowanie ze środków Norweskiego Mechanizmu Finansowego. Ogólnopolska Sieć Ośrodków Telerehabilitacji Słuchowej wykorzystuje Program rozwoju Ogólnopolskiej Sieci Ośrodków Telerehabilitacji Słuchowej najnowocześniejsze oprogramowanie i sprzęt wideokonferencyjny oraz unikalne, wysokospecjalistyczne procedury medyczne, w tym procedurę doboru parametrów stymulacji elektrycznej nerwu słuchowego. Umożliwia współpracę specjalistów z wielu dziedzin z całego kraju przy prowadzeniu badań naukowych, przeprowadzaniu zabiegów, operacji, konsultacji oraz rehabilitacji w czasie rzeczywistym w celu zapewnienia pełniejszej opieki pacjentom ze schorzeniami narządu słuchu i zaburzeniami procesu komunikacji. Pacjentom sieć ta zapewnia dostęp do najlepszych usług medycznych i pozwala na pokonanie bariery odległości, dzielącej pacjenta oraz lekarza.

Rozpowszechnianie, wzbogacanie i codzienna praktyka wykorzystania metody telerehabilitacji słuchu dla budowania systemu opieki nad pacjentami doskonale komponuje się z prowadzonym już od wielu lat programem Domowej Kliniki Rehabilitacji. Jego początki to stworzenie zestawu materiałów, które służą przede wszystkim rodzicom do sprawnego kreowania i wypełniania zadań terapii słuchu i mowy w warunkach domowych. W kolejnych okresach rolą programu było zbliżanie się do pacjenta i jego otoczenia poprzez stworzenie sieci Ośrodków Regionalnych, szkolenia i warsztaty dla specjalistów z tych placówek, konsultacje grupowe i indywidualne prowadzone pomiędzy Centrum Obserwacji i Zarządzania (Instytut Fizjologii i Patologii Słuchu) a Ośrodkiem Regionalnym i/lub domem pacjenta z wykorzystaniem połączeń internetowych.

Opracowany Program Domowej Kliniki Rehabilitacji dotyczący organizacji zajęć blisko miejsca zamieszkania pacjenta, ale przede wszystkim w najbardziej przyjaznych warunkach domowych, zmienia powszechne myślenie, że najlepszym miejscem dla prowadzenia długotrwałej rehabilitacji jest specjalny ośrodek. Jest doskonałym sposobem, by wysokiej klasy specjalista pozostawał w systematycznym kontakcie z pacjentem i jego rodziną oraz otoczeniem, by wspierał, nadzorował i motywował, kreując ich postawę jako właściwych autorów sukcesów pacjenta. Ma to ogromny wpływ na uzyskanie i utrwalenie nie tylko wyniku terapeutycznego, efektów ekonomicznych, ale i pogłębienie więzi rodzinnych i środowiskowych.

Praktyczna realizacja Programu Domowej Kliniki Rehabilitacji dowodzi, że projekt ten łączy w sobie jednocześnie elementy telekonsultacji, telerehabilitacji i teleedukacji. Udział różnych specjalistów pozwala na wgląd i bezpośredni komentarz do obserwowanych u pacjenta, bądź rodzica czy opiekuna zachowań, łączenie oddziaływań wychowawczych, instruktażowych z merytorycznym nadzorem nad przebiegiem procesu terapii. Niezależnie od formuły, tj. konsultacji grupowych czy indywidualnych jest reakcją na najpilniejsze potrzeby danego pacjenta. Pozwala na obserwację i budowanie warsztatu młodych specjalistów rozpoczynających swą zawodowa misję pomocy i terapii. Jest łatwo dostępny i nie wymaga długich przygotowań do jego realizacji.

Ogólnopolska Sieć Ośrodków Telerehabilitacji Słuchowej była prezentowana na najważniejszych krajowych i zagranicznych konferencjach naukowych oraz targach dotyczących nowoczesnych technologii. Zdobyła wiele prestiżowych nagród i wyróżnień.

Norweski Mechanizm Finansowy oraz Mechanizm Finansowy Europejskiego Obszaru Gospodarczego (EOG)

Przystąpienie Polski do Unii Europejskiej, a w konsekwencji także do Europejskiego Obszaru Gospodarczego (EOG), stworzyło ogromną szansę na realizację przedsięwzięć sprzyjających rozwojowi, przyczyniających się do zmniejszenia dysproporcji ekonomiczno-społecznych pomiędzy Polską a lepiej rozwiniętymi państwami EOG.

Bezzwrotna pomoc finansowa dla Polski w postaci dwóch instrumentów pod nazwą: Mechanizm Finansowy EOG oraz Norweski Mechanizm Finansowy (potocznie znane jako fundusze norweskie), pochodzi z trzech krajów EFTA (Europejskie Stowarzyszenie Wolnego Handlu), będących zarazem członkami EOG, tj. Norwegii, Islandii i Liechtensteinu.

Na mocy Umowy o rozszerzeniu EOG z 14 października 2003 r. ustanowiona została pomoc finansowa krajów EFTA, tworzących EOG - a tym samym korzystających z możliwości, jakie oferuje rynek wewnętrzny UE - dla najmniej zamożnych państw UE, w tym także dla Polski. W celu uruchomienia środków-źródeł bezzwrotnej pomocy zagranicznej, polski rząd podpisał w 2004 r. Memorandum of Understanding wdrażania Norweskiego Mechanizmu Finansowego oraz Memorandum of Understanding wdrażania Mechanizmu Finansowego EOG.

Wdrażanie obu Mechanizmów koordynuje w Polsce - jako Krajowy Punkt Kontaktowy - Ministerstwo Rozwoju Regionalnego.

Głównym celem Norweskiego Mechanizmu Finansowego oraz Mechanizmu Finansowego EOG jest realizacja przedsięwzięć prorozwojowych przyczyniających się do osiągania spójności społeczno-gospodarczej w obrębie Europejskiego Obszaru Gospodarczego. Realizacja tych przedsięwzięć służy także zacieśnieniu współpracy bilateralnej pomiędzy Polską a państwami-darczyńcami.

PRIORYTET 5: OPIEKA ZDROWOTNA I OPIEKA NAD DZIECKIEM

Spójność społeczno-gospodarcza w ramach Europejskiego Obszaru Gospodarczego jest ściśle związana z jakością życia całego społeczeństwa, w tym z poziomem opieki zdrowotnej i zapewnieniem właściwej opieki, w szczególności nad matką i dzieckiem. Realizacja tych celów w systemie ochrony zdrowia wymaga prowadzenia długookresowych działań, mających zapewnić opiekę medyczną na jak najwyższym poziomie oraz stałe podnoszenie jakości i zwiększenie dostępności usług medycznych. Głównym celem wydatkowania środków z Norweskiego Mechanizmu Finansowego i Mechanizmu Finansowego EOG i towarzyszącego im współfinansowania krajowego w ramach niniejszego priorytetu jest poprawa warunków zdrowotnych społeczeństwa. Osiągnąć to można dzięki programom promocji zdrowia i profilaktyki, poprawie jakości usług w jednostkach ochrony zdrowia, zwiększeniu dostępności i usprawnieniu podstawowej oraz specjalistycznej opieki zdrowotnej. Instytucja Pośrednicząca we wdrażaniu priorytetu - Ministerstwo Zdrowia, natomiast instytucja Wspomagająca - Biuro ds. Zagranicznych Programów Pomocy w Ochronie Zdrowia.

Początkowo w perspektywie finansowej 2004-2009 na rzecz sektora ochrony zdrowia wyasygnowano w ramach obu Mechanizmów Finansowych kwotę 42,9 mln euro. Jednakże ze względu na bardzo duże zainteresowanie

konkursem zwiększono pulę środków dla priorytetu o 17 mln euro. W ramach priorytetu z dofinansowania skorzystało dotychczas 75 projektów.